اگر متوجه شدید که اغلب دچار آبریزش یا گرفتگی بینی، ترشحات پشت حلقی و/یا سردردهای مداوم هستید، ممکن است به چیزی که به آن سینوزیت می گویند، مبتلا شده باشید. سینوزیت می تواند عذاب دهنده باشد و اگر به دیابت مبتلا باشید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به نوع خاصی از سینوزیت باشید که می تواند بر حس بویایی شما تأثیر بگذارد.

سینوزیت چیست؟

سینوزیت عفونت پوشش سینوس های نزدیک بینی است. شما چهار حفره یا فضای سینوسی جفت در سر خود دارید:

·  پیشانی (پایینی پیشانی)

·  فک بالا (استخوان گونه)

·  اتموئید (در کنار قسمت بالایی بینی)

·  اسفنوئید (پشت بینی)

حفره های سینوسی به هم پیوسته هستند و مخاطی تولید می کنند که از کانال های بینی خارج می شود تا به تمیز نگه داشتن بینی و دفع باکتریها کمک کند.

سینوزیت زمانی اتفاق می‌افتد که سینوس‌ها با مایع مسدود می‌شوند و باعث گرفتگی بینی می‌شوند. تجمع مایعات می تواند به ویروس ها و باکتری ها اجازه ی رشد دهد و منجر به عفونت شود و بافت پوششی سینوس ها در نتیجه ی عفونت، متورم یا ملتهب شود که به این وضعیت سینوزیت یا "رینوسینوزیت" گفته می شود.

انواع مختلف سینوزیت کدامند؟

سه نوع سینوزیت وجود دارد:

·  سینوزیت حاد، زمانی که علائم به مدت چهار هفته یا کمتر وجود داشته باشد، این توسط باکتریها ایجاد می شود.

·  سینوزیت تحت حاد، زمانی که علائم و تورم سینوس ها از یک تا سه ماه وجود داشته باشند.

·  سینوزیت مزمن، زمانی که علائم و تورم سینوس ها بیش از سه ماه وجود داشته باشند. این ممکن است توسط باکتری ها یا قارچ ها ایجاد شود.

عوامل خطر سینوزیت چیست؟

عوامل متعددی می توانند خطر ابتلا به عفونت سینوسی را افزایش دهند که شامل این موارد است: سرماخوردگی، حساسیت های فصلی، آسم، فیبروز سیستیک،عفونت های دندانی،انحراف سپتوم،جراحات بینی، پولیپ بینی، آدنوئیدهای بزرگ،سیگار کشیدن و قرار گرفتن در معرض دود سیگار، غواصی و شنا، سیستم ایمنی ضعیف، یا مصرف داروهایی که سیستم ایمنی را تضعیف می کنند.

ارتباط بین سینوزیت و دیابت

بر اساس مطالعه ای که در مجله Clinical Otolaryngology منتشر شده است، افرادی که دیابت دارند و قند خون آنها به خوبی مدیریت نمی شود، در معرض خطر ابتلا به رینوسینوزیت مزمن (CRS) همراه با پولیپ بینی هستند. محققان دریافتند که افراد مبتلا به دیابت در مقایسه با افرادی که دیابت ندارند، 54 درصد بیشتر احتمال دارد به رینوسینوزیت مزمن مبتلا شوند. کوین فیلیپس، نویسنده ی سایتDiabetesSelfManagement.com ، می گوید: 80 درصد بیشتر احتمال دارد که افراد مبتلا به دیابت از دست دادن بویایی را برای بیش از سه ماه در رینوسینوزیت مزمن تجربه کنند.

نظارت بر سطح قند خون

به طور کلی، افرادی که دیابت دارند، سطح قند خون بالاتری دارند که خطر ابتلا به عفونت از جمله عفونت سینوس ها را افزایش می دهد. افراد مبتلا به دیابت همچنین ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به عفونت های قارچی دهان باشند که می تواند به حفره بینی سرایت کند. همچنین ابتلا به دیابت، خطر ابتلا به سینوزیت قارچی را افزایش می دهد. اکثر عفونت های قارچی غیرتهاجمی سینوسی به راحتی قابل درمان هستند. با این حال، عفونت های قارچی مهاجم سینوس، در صورت عدم درمان، می توانند به چشم و مغز سرایت کنند و منجر به کوری و حتی مرگ شوند.

علائم و نشانه های سینوزیت چیست؟

علائم معمول سینوزیت عبارتند از: آبریزش بینی، گرفتگی بینی، درد یا احساس فشار در صورت،درد یا درد در فک بالا و دندان،سردرد، ترشحات پشت حلقی، گلو درد، سرفه، بوی بد دهان، تب، خستگی، چشم های متورم.

سینوزیت مزمن و حاد علائم مشابهی دارند، اما سینوزیت حاد موقتی است و اغلب به دلیل سرماخوردگی رخ می دهد. همچنین، اگر سینوزیت حاد داشته باشید، ممکن است تب داشته باشید، اما در سینوزیت مزمن تب وجود ندارد.

عوارض جدی ناشی از سینوزیت نادر است، اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

· مشکلات بینایی، اگر عفونت به حفره چشم سرایت کند.

· مننژیت

· استئومیلیت (عفونت استخوان)

· آبسه

مهم است که در صورت داشتن موارد زیر فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید:

·  تغییر بینایی

·  تنگی نفس

·  سردرد شدید

·  تورم یا قرمزی اطراف چشم

·  تب

·  گرفتگی گردن

·  گیجی

اگر دیابت دارید و هر یک از علائم و نشانه‌های بالا را دارید، فوراً به پزشک خود مراجعه کنید تا علت آن را مشخص کرده و درمان را شروع کنید.

سینوزیت چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما در مورد علائم شما می پرسد، هرگونه درد یا حساسیت در بینی یا صورت شما را بررسی می کند و به داخل بینی، گوش ها و گلوی شما نگاه می کند. آنها ممکن است آزمایش ها و تصویربرداری های خاصی را نیز درخواست دهند، مانند:

· تصویربرداری سی تی اسکن یا  MRIاز سینوس های شما

· عکس اشعه ایکس از سینوس ها

· استفاده از آندوسکوپ برای مشاهده داخل بینی

· کشت ترشحات بینی شما

· آزمایش خون

· بررسی آلرژی

همچنین ممکن است به متخصص گوش، حلق و بینی (ENT) یا متخصص آلرژی ارجاع داده شوید.

سینوزیت چگونه درمان می شود؟

درمان سینوزیت به شدت به مورد بستگی دارد. برای مثال، یک مورد ساده سینوزیت ممکن است با داروهای ضد احتقان، داروهای سرماخوردگی و آلرژی بدون نسخه، شستشوی بینی نمکی و نوشیدن مایعات زیاد درمان شود.

با این حال، اگر علائم پس از 10 روز بهبود نیافت، پزشکشما ممکن است یک آنتی بیوتیک، ضداحتقان های خوراکی یا موضعی و/یا اسپری های استروئیدی بینی تجویز کند.

اگر سینوزیت مزمن دارید، ممکن است برای شما موارد زیر تجویز شود:

• داروهای آلرژی یا واکسن های آلرژی

• درمان ضد قارچی (اگر عفونت ناشی از قارچ باشد)

• اسپری استروئیدی بینی

• داروهایی برای درمان پولیپ بینی

اگر سینوزیت شما با هیچ یک از درمان‌های فوق بهبود نیافت، ممکن است به جراحی برای برداشتن بافت یا پولیپ‌هایی که باعث انسداد می‌شوند، یا بزرگ کردن دهانه باریک سینوس برای تخلیه مایع نیاز داشته باشید.

چه اقداماتی می تواند سبب شود که احساس بهتری داشته باشید؟

چه برای شما داروهایی تجویز شده باشد یا نه، با انجام موارد زیر می‌توانید احساس بهتری داشته باشید و علائم خود را تسکین دهید:

·  استراحت کافی

·  از کمپرس گرم روی بینی و پیشانی خود استفاده کنید

·  گرفتن دوش آب گرم و تنفس در هوای گرم و مرطوب

·  استفاده از دستگاه رطوبت ساز

·  شستشوی مجرای بینی با اسپری سالین

آیا می توان از سینوزیت پیشگیری کرد؟

شما می توانید خطر ابتلای خود به رینوسینوزیت را با موارد زیر کاهش دهید:

·  کاهش خطر عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی با تزریق واکسن های توصیه شده و اجتناب از تماس با افراد بیمار

·  شستن مرتب دست ها

·  مدیریت آلرژی

·  پرهیز از دود و هوای آلوده

·  استفاده از دستگاه های رطوبت ساز

منبع:

https://www.diabetesselfmanagement.com/healthy-living/general-health/sinusitis-and-diabetes-is-there-a-link/